Hoi hoi lieve mensen
Leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn site!
het is mijn bedoeling dat er veel informatie komt te staan over de persoonlijkheidsstoornis borderline omdat er zoveel onduidelijkheid over is.
ik hoop hiermee een hulp en steun te zijn voor mensen die zelf borderline hebben of iemand kennen met borderline. elke week zal er weer iets nieuws opstaan.
dus kom gauw nog eens terug!!

tot ziens

liefs chantal

De vers schaal vullen we zoals gewoonlijk in en kom deze week op 60 uit, best hoog en aangezien het deze week kei goed ging, maar goed die schaal zegt eigenlijk vrij weinig.
daarna moesten we weer zo’n leuke ontspanningsoefening doen. dit was wel de lachwekkendste van allemaal. moesten we daar een beetje met heel ons lichaam staan schudden en draaien. en dat moet dan ontspannend werken hahahaha.
maar goed we gingen verder. we hebben het huiswerk besproken en het was dit keer wel leuk.
na de pauze hadden we een leuke oefening, we moesten op rode kaartjes dingen opschrijven die we kunnen doen als we in een episode zitten. daar moesten we een top 5 van maken zodat we dat kaartje hebben die we erbij kunnen pakken als het dreigt mis te gaan.
toen moesten we op een wit kaartje over iedereen iets positiefs schrijven, echt geweldig wat ik van de meiden terug kreeg. de xe9xe9n die schreef dat ik geluk en liefde verdiende, de andere schreef dat ik een gezellige vrolijke meid ben…. leuk om zoiets te krijgen, ik ga hem echt ophangen op mijn kamer hahahaha.
nou het huiswerk werd opgegeven en we konden weer naar huis.

Volgende week is het geen vers- training omdat het dan 2e pinksterdag is,
tot over 2 weken dus.

liefs chantal

wat een confronterende dag vandaag…… het begon zoals elke week met de versschaal in te vullen en dat ging allemaal best goed. ik was super vrolijk, niets aan de hand.
we kregen een concentratie oefening. we mochten gaan tollen.
Hoewel ik eerst zoiets had van moeten we nu de hele tijd naar een draaiend tolletje gaan kijken…….. maar ik vond een manier om het toch leuk en ook nog eens uitdagend te krijgen.
ik probeerde de tol op een papier dat ik vast hield draaiende te houden dus dat was wel leuk.
Toen moesten we een situatiepan weer als voorbeeld voor de groep vertellen en ik was net deze week aan de beurd omdat ik nog niet geweest was.
ik moest mijn verhaal vertellen wat er gebeurd was. mijn broertje was die week geslagen door mijn moeder en dat stond dus in mijn situatiepan, of ik dat even aan de hele groep wou vertellen.
en ook niks te willen eigenlijk het moest gewoon.

bijna aan het eind van mijn verhaal barstte ik in huilen uit, maar ben toch verder gegaan, ik moest sterk blijven. ik heb mijn verhaal uitgelegt en kreeg de waardering van de hele groep. ze waren er zelfs stil van.

dat was gelukkig voorbij, toen de voorbereidingen voor de informatieavond die al vanavond is.
jeetje was spannend. we konden eerder naar huis om daar te eten en weer terug te gaan want toen begon de steungroepavond weer.
daar vertel ik een andere keer over.

het is nu laat dus ga lekker slapen.

welterusten en tot snel weer.

liefs chantal

Je bent gevoed door handen
die jou lief hebben
je krijgt de warmte
van diegene die om je geeft

ook jouw levensbloem bloeit
zoals ieder ander die heeft
tot die persoon die je nu mag zijn
zo bijzonder en uniek, is dat niet fijn

je beste vriend die veel op je lijkt
is toch wel die persoon als je in de spiegel kijkt
die met je mee zal lachen
en met je huilt bij intens verdriet

zal die vriend in jou
er steeds weer zijn
en jouw lach voorziet
met duizend kleuren

het is pleinfestival bij ons in het dorp, er is alleen niemand die mee gaat en alleen is ook zo maar alleen. ik dacht even met een vriend van mij te gaan maar wanneer ik hem vraag of hij naar mij toe komt in plaats van naar hem omdat we vanuit mij gelijk naar het centrum kunnen lopen gaat hij er ineens vandoor. het is toch onlogisch om eerst helemaal naar hem te lopen en dan weer terug. maar goed hij moet het maar zelf weten, ik vind het maar onzin. en om er dan zomaar vandoor te gaan vind ik al helemaal slap van hem maar goed we zijn niet allemaal het zelfde natuurlijk.
Ik heb al een vriendin gevragen dan gaan wij wel.

dadelijk bij handbal gaan kijken, ik kan helaas niet mee doen omdat ik vorige week op mijn pols ben gevallen. heb nu een zenuw geraakt waardoor ik geen gevoel meer heb in mijn hand. het was niet gebroken gelukkig maar er kon misschien een stukje bot vanaf zijn. ik moet morgen naar de dokter en dan zien we wel verder.

Nou ik ga gezellig ff de stad in en dan tot de volgende keer maar weer.

liefs en xxx chantal

vandaag uitgeslapen tot 11 uur, ik ben de laatste tijd zo moe!
ik kon nie veel doen nu, zit met mn pols ingepakt. Ik was gevallen met handballen en heb een zenuw geraakt waardoor ik nu niks meer voel in mijn hand en de dokter dacht aan een stukje bot dat eraf was. maar goed we zien wel hoe het gaat.
vanavond weer naar de scouting geweest, we hadden ouderavond voor het kamp, eigenlijk een avond waar we ouders inlichten over het kamp. het was wel gezellig.
Op mijn scootertje weer terug naar huis, en nu lekker even niks. Ik heb misschien werk als thuishulp, hoop dat ik daar echt gauw mee kan beginnen.
nou veel meegemaakt heb ik niet dus tot de volgende keer weer.

liefs chantal

aangezien elke week een beetje eentonig is beginnen we ook deze week weer met het invullen van de vers- schaal, waar ik deze week tegen verwachtingen in best laag scoorde.
ik heb een niet zo’n prettige week achter de rug die nogal voor veel emotie zorgde.
maar goed dat verhaal kun je in mijn dagboek lezen.

we kregen een ontspanningsoefening, bellen blazen………… leuk hoor… maar goed hoort erbij denk ik dan maar weer. na het belleblazen gaan we het xe9xe9n en ander voorbereiden voor de steungroepavond want die is al volgende week. iedereen moet iets uitleggen aan de mensen die meegekomen zijn. ik zie het helemaal niet zitten om tegen andere mensen uit te gaan leggen wat we nu eigenlijk mankeren. dat doe ik op deze site natuurlijk ook maar dan kijk je de mensen recht aan, en ze zullen direct vragen aan je stellen, dood eng!

het huiswerk is zo als elke week weer besproken. we moeten nog steeds:

- de ijkpan invullen met de emotie erbij in het pannetje waar je op dat moment in zit.
- de criteria lijst, dus welke vaardigheden heb je toegepast om een pannetje lager te komen.
- de schema’s moesten we af maken en onze top 3 maken.

verders hebben we vandaag een tekst moeten lezen over je gedachten uitdagen, wat ze er precies mee bedoelen weet ik niet maar het gaat erom dat je wanneer je een naar gevoel ziet naderen en je allerlei gedachten krijgt je na gaat of die gedachten wel terecht zijn ja of nee.

nou deze week weer veel invulwerk en voorbereideing voor volgende week, dus kom gauw eens terug om het vervolg weer te lezen!

liefs chantal

Een nacht zoals vele, na een vermoeide dag zoekend naar rust en de kracht voor de volgende dag. In mijn warme bedje kruip ik dicht tegen mijn knuffels aan en sluit mijn ogen. De gedachten over deze dag gaan nog even door mijn hoofd waarnaar ik tevreden terug kijk, en genoot van het samen zijn met een vriend.
Mijn gedachten dwalen af, dingen die gebeurd zijn komen voorbij, vooral de minder leuke dingen. Ik word er verdrietig van maar probeer toch mijn slaap te vinden door ergens anders aan te denken. Maar het blijft me achtervolgen. Het maakt me onrustig, na wat melk te hebben gedronken en weer rustig te zijn geworden kruip ik mijn bedje weer in. Er hangt een kil sfeertje in mijn kamer, ik voel me er ineens niet thuis, het is er koud en warm tegelijk. Ik kruip onder de dekens en sluit mijn ogen, maar ook dit keer kan ik niet in slaap komen, gedachten blijven me achtervolgen.
Ik word angstig wanneer ik ineens over de dood aan het denken ben, niet bewust….
Alsof er iets mij verteld wat er gaat gebeuren. Ik hoor iets van een stem die me verteld dat ik straks bij Ineke zal zijn. Ik besef dat de enige manier om bij Ineke te kunnen zijn betekend dat ik er niet meer zal zijn. Ik raak in paniek, ik krijg een raar gevoel van binnen, koud, leeg en kil……. Ik voel ineens het gemis van Orrin en Yara, de dingen die ik nog niet heb afgemaakt, de mensen die ik nooit meer zal zien.
Ik word bang, ik wil nog helemaal niet dood, ik sms Diana, het is midden in de nacht maar de angst was zo groot dat ik iemand moest smsen.
Iets in mij deed me geloven dat ik er dadelijk niet meer zal zijn. Ik durf of wil niet gaan slapen. Ik kan deze angst niet beschrijven maar het voelt niet goed.
Ik lig al 5 uur wakker en de angst wordt alleen maar groter. Een erge hoofdpijn komt opzetten en de stem lijkt erger te worden en ik begin hem te geloven.
Ik leg me erbij neer dat ik er niet meer zal zijn en lijk wat rustiger te worden, maar slapen lukt me niet. Het is intussen al 7 uur s’ ochtends en ik val in slaap om na een paar uurtjes weer wakker te worden. Mijn hart gaat te keer en ben bang.
Ik krijg een sms van diana dat ze zich zorgen maakt, maar ik durf niet terug te smsen.
Ik vraag me af wat er gebeurd is vanacht. Ik heb dit nog nooit meegemaakt, wat was ik bang zeg.

Vandaag een actieve dag gehad, 2 uur geskeelerd en thuis gepoetst dus als ik na vandaag geen calorixebn heb verbrand weet ik het ook niet meer, ik moet echt af gaan vallen want ik voel me er niet prettig bij.
maar ja aangezien ik hier al zo lang mee bezig ben en de kilo’s er niet afwillen ben ik maar begonnen om elke dag 2 keer te gaan skeeleren en dan maar niet veel meer te eten. niet dat ik al veel at maar ja als dat wel helpt. we zullen zien.
de rest van de dag ging wel, een dag van iemand met borderline is zowiezo niet het zelfde maar ja het ging op zich wel.
het is nu weer laat en moet nog wat huiswerk maken, moet ook gebeuren.

tot de volgende keer maar weer.

liefs chantal

Een reis zonder einde

Als ik je ooit nog eens tegen kom in je reis zonder einde
In het diepst van de nacht, in die ene mooie droom
Kijk ik graag nog eens terug of ik je nog zie staan
In het licht van enkel nog maar de maan.
Waar je nu zal zijn en waar je met liefde wordt gedragen
Door de handen van de sterren in de hemel
Die voor je zullen branden elke nacht.

Maar ik weet nog niet, dat zonder verdriet, we blijven dromen
Niets is meer waar, dat zonder gevaar, leven blijft komen
Geen mens stopt het lied, met het verdriet, wat hem zo benijdde
Dat ieder zich ook, zich werpt op die weg, die reis zonder einde

Waarom moest jij nu gaan,
Zonder afscheid, zonder een woord die wij konden verstaan
Je kon het gevecht niet winnen hoe jong je ook mocht zijn
Ik staar naar de zwarte duisternis
Ik zie alleen ogen zonder levensmoed
Rood omrande ogen door mijn tranen
Maar diep in mijn hart, voel ik je kracht
Als een prachtige engel die naar me lacht

Maar ik weet nog niet, dat zonder verdriet, we blijven dromen
Niets is meer waar, dat zonder gevaar, leven blijft komen
Geen mens stopt het lied, met het verdriet, wat hem zo benijdde
Dat ieder zich ook, zich werpt op die weg, die reis zonder einde